Γυρεύω ησυχία πολλά είδα κι έπαθα σε κάτι τζάμια κρύα τον πόνο μου έγραφα το ξέρω το παιχνίδι τ’ άσπρο πουκάμισο το σώμα μου αντικλείδι για τον παράδεισο! Πώς είναι τ’ όνομά σου ούτε που ρώτησα γιατί σε πέντε βράδια τον κόσμο χόρτασα! Μη λες τα ίδια λόγια που είπανε πολλοί με σέρνουν απ’ τα πόδια παλιοί λογαριασμοί γι’ αυτό λοιπόν, μικρό μου, εδώ μην έρχεσαι η τύχη μου ήταν ρόδι στο χώμα έσπασε! Πώς είναι τ’ όνομά σου ούτε που ρώτησα γιατί σε πέντε βράδια τον κόσμο χόρτασα!