Θέλω να μείνω αμοναχός εις το βουνό ένα χρόνο κι ίσως αν μείνω μόνος μου να μου περάσει ο πόνος. Με τον αέρα σου πετώ, με την πνοή σου στέκω και από τα μάτια σου το φως το παίρνω εγώ και βλέπω. Τι μάτια είναι φως μου αυτά που δίχως να `χουν γλώσσα, σε κάθε τους γλυκιά ματιά να λένε χίλια τόσα. Στων αματιών σου τη φωτιά όποια καρδιά κεντήσει, μόνο νερό τσ’ αγάπης σου μπορεί να τηνε σβήσει.