Πάλι, μες την τραπεζαρία, άκουσα φασαρία, κοίταξα μα κανείς, ούτε σημάδι. πάλι, θυμήθηκα εκείνα τα βράδια στην κουζίνα, στην τρέλα της στιγμής ένα σου χάδι. Στα μικρά μικρά σε θέλω, στα μικρά μικρά σε ψάχνω, λεπτομέρειες μικρές, που με κρατάνε στη ζωή. Στα μεγάλα όμως με διώχνεις, στα συρτάρια με στριμώχνεις, στην αγάπη ναφθαλίνη βάζεις κι αλλάζεις εποχή. Πάλι, σου ζήτησα να πάρω άλλο ένα τσιγάρο, γύρισα μ’ αδειανή ήταν η θέση. Πάλι, έβαλα μια ταινία, δεν έχει σημασία τι κ αν δεν είσαι εκεί, ρωτάω αν σ’ αρέσει.