Λέω εύκολα σ’ αγαπώ μα ποτέ μου δεν τα πιστεύω Είμαι παιδί ρομαντικό μα ότι αγγίζω το καταστρέφω Ροκάρει μέσα μου ο πειρασμός σαν έρθει η νύχτα στο ρυθμό του χορεύω νιώθω αδύναμος τρωτός Στα ring της μοναξιάς χαροπαλεύω Δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ ο μολυβένιος σου στρατιώτης Δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ αυτό που έψαχνες να βρεις Είμαι απλά είμαι απλά ένας ακόμα Δον Κιχώτης που ζει στον κόσμο του και να τον νιώσεις δεν μπορείς Σε πολιτείες από καπνό περιπλανιέμαι κάθε βράδυ αυτοεξόριστος να ζω σ’ ένα ατέλειωτο σκοτάδι Κουράστηκα να ακροβατώ ανάμεσα στο ψέμα την αλήθεια Βαρέθηκα να πρωταγωνιστώ μια ζωή σε παραμύθια Δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ ο μολυβένιος σου στρατιώτης Δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ αυτό που έψαχνες να βρεις Είμαι απλά είμαι απλά ένας ακόμα Δον Κιχώτης που ζει στον κόσμο του και να τον νιώσεις δεν μπορείς