Γυναίκες που σας είδα σ’ ένα τραίνο τη στιγμή που ξεκινούσε γι’ άλλα μέρη γυναίκες που σας είδα σ’ άλλου χέρι με γέλιο να περνάτε ευτυχισμένο γυναίκες στα μπαλκόνια να κοιτάτε στο κενό μ’ ένα βλέμμα ξεχασμένο, ή από ένα πλοίο σαλπαρισμένο μ’ ένα μαντήλι αργό να χαιρετάτε όπως βαδίζω μοναχός στην παραλία κάτι παράξενα απογεύματα και κρύα, νομίζω πως σας έχω εδώ μαζί μου γυναίκες που περάσατε μια ώρα απ’ τη ζωή μου μέσα και που τώρα μακριά έχετε πάρει την ψυχή μου! (Γυναῖκες ποὺ σᾶς εἶδα σ᾿ ἕνα τραῖνο τὴ στιγμὴ ποὺ κινοῦσε γι᾿ ἄλλα μέρη· γυναῖκες ποὺ σᾶς εἶδα σ᾿ ἄλλου χέρι μὲ γέλιο νὰ περνᾶτε εὐτυχισμένο· γυναῖκες, σὲ μπαλκόνια νὰ κοιτᾶτε στὸ κενὸ μ᾿ ἕνα βλέμμα ξεχασμένο, ἢ ἀπὸ ἕνα πλοῖο σαλπαρισμένο μ᾿ ἕνα μαντήλι ἀργὰ νὰ χαιρετᾶτε: νὰ ξέρατε μὲ πόση νοσταλγία, στὰ δειλινὰ τὰ βροχερὰ καὶ κρύα, σᾶς ξαναφέρνω στὴν ἀναμνησή μου, γυναῖκες, ποὺ περάσατε μίαν ὥρα ἀπ᾿ τη ζωή μου μέσα καὶ ποὺ τώρα κρατᾶτε μου στὰ ξένα τὴν ψυχή μου!)