Δίχως μάνα και πατέρα έρημος γυρνώ, μέρα νύχτα στη ζωή μου κλαίω και πονώ. Πάντα έρημος, πάντοτε μόνος, στην κάθε συμφορά, πού είναι η μάνα μου για να μου δώσει κουράγιο και χαρά, πού είναι η μάνα μου για να μου δώσει κουράγιο και χαρά. Μια αγάπη μου `χει μείνει, μ’ άφησε κι αυτή, κι άλλη συμφορά σε βρήκε δόλιο μου κορμί. Πάντα έρημος, πάντοτε μόνος, στην κάθε συμφορά, πού είναι η μάνα μου για να μου δώσει κουράγιο και χαρά, πού είναι η μάνα μου για να μου δώσει κουράγιο και χαρά. Αφού όλα τα `χω χάσει, τώρα πια ζητώ τα ματάκια μου να κλείσω, να ξεκουραστώ. Πάντα έρημος, πάντοτε μόνος, στην κάθε συμφορά, πού είναι η μάνα μου για να μου δώσει κουράγιο και χαρά.