Είμαι μια μάνα έρημη που ζω δυστυχισμένα δυο παλληκάρια ανάθρεψα, ανάθρεψα, δε χάρηκα κανένα. Η φυλακή κι η ξενιτειά μ’ αφήσανε χωρίς παιδιά. Το πρώτο παλληκάρι μου, τι κρίμα κι αμαρτία το χαίρεται η φυλακή, η φυλακή, γυναίκα είν’ η αιτία. Η φυλακή κι η ξενιτειά μ’ αφήσανε χωρίς παιδιά. Ο άλλος ο λεβέντης μου ταξίδεψε στα ξένα, τον χαίρεται η ξενιτειά, η ξενιτειά κι αλίμονο σ’ εμένα. Η φυλακή κι η ξενιτειά μ’ αφήσανε χωρίς παιδιά.