Μαζί σου κι εγώ μετρώ τον καιρό, σπαθί λαμπερό στην καρδιά σου. Τώρα ο ήλιος ξυπνάει τα πουλιά μακριά απ’ τα δικά μας τα μάτια. Είν’ η καρδιά μου κομμάτια μεσ’ τα δυο σου τα χέρια. Μαζί σου κι εγώ μετρώ τον καιρό, χαμένο αϊτό μεσ’ τ’ αστέρια. Τώρα ο ήλιος ξυπνάει τα πουλιά μακριά απ’ τα δικά μας τα μάτια. Είν’ η καρδιά μου κομμάτια μεσ’ τα δυο σου τα χέρια. Και τώρα σιγά που ανθίζει η νυχτιά, βυθίσου γλυκά και κοιμήσου.