Στίχοι
I waited for you In the spot you said to wait In the city, on a park bench In the middle of the pouring rain 'Cause I adored you I just wanted things to be the same You said to meet me out there tomorrow But tomorrow never came Tomorrow never came.. <a href="https://www.youtube.com/watch?v=T0HjQgEwUSY" target="_blank">https://www.youtube.com/watch?v=T0HjQgEwUSY</a>
υπερβολες οι περισσότεροι μπορούν και αγαπάνε βαθιά μα στέκονται παραμέρα μην και τους παρασύρει το τρένο που σφυρίζει μπαίνοντας στο σταθμό. _είχαν και είχαν οι σταθμοί αυτό το βάρος, χαμόγελα αποχαιρετισμοί, μετά από αυτούς τους στίχους θα λυγίζουν από μελαγχολία _μήπως ήταν άλλη μια παρεξήγηση δεν είπε ποτέ ότι την/τον περίμενε, ότι την/τον αγαπούσε;
Αν υπηρχαν ανθρωποι να αγαπανε σαν τον Χατσι ο κοσμος θα ηταν ομορφοτερος..Δυστυχως οι περισσοτεροι ειναι ζωα.. http://www.youtube.com/watch?v=094BzJkSVP4
Εχεις δικιο,τους στιχους τους ειχα βρει αλλου και δεν το προσεξα.Παντως βγαινει νοημα και με το λαθος,πιο μεταφορικο.. Αυτος που περιγραφει την ιστορια θα μπορουσε να ειναι καποιος απο μας και ουσιαστικα να περιγραφει την δικη του ιστορια μεσα απο ενα αλλο προσωπο. Μπορει να μην μενει σε εναν τετοιο σταθμο αλλα καποτε περιμενε καποιον που αγαπουσε μα ποτε δεν ηρθε και ακομα τον θυμαται..
Βασικά λέει "όσους μένουν", όχι "ίσως μένω". Έστειλα διόρθωση.
Ίσως μένω στον παλιό σταθμό περιμένοντας να σβήσουν τα φώτα.. http://www.youtube.com/watch?v=GjqkACwJxvg ::sad.::
ουδέν σχόλιο! ::theos.:: Σαν πεσμένη επιγραφή σ'έναν άδειο δρόμο ένα τρένο που δεν έφτασε ποτέ και σκουριάζει στις γραμμές αδειανό και μόνο, ραγισμένο από ήλιους και βροχές. ...... Έχω δει μοναχικούς,έχω δει και μόνους μα ποτέ δεν είδα τόση μοναξιά. ...... την περίμενε εδώ και ήταν τόσο ωραίος με τα κόκκινα λουλούδια αγκαλιά. Τώρα μένει στον παλιό σταθμό περιμένοντας να σβήσουν τα φώτα... ........ Ίσως μένω στον παλιό σταθμό περιμένοντας να σβήσουν τα φώτα...