Τα λόγια της αγάπης αγόρασε ένας κάλπης να τα ’χει όταν θέλει να γελά. Και βλέπεις μια θυσία με πόση αναισθησία τη βάζει κάποιος να κατρακυλά. Αυτά που λεν τις νύχτες τα πήραν λωποδύτες και τα ’ριξαν για πλάκα στο νερό κι ακούς ένα πηγάδι κρυφά ν’ αναστενάζει και λες: μιλά η γη με το Θεό. Αυτά που λεν οι ξένοι και οι ερωτευμένοι δεν είναι πια σκηνές του σινεμά. Θυμίζουνε μαγεία, καρδιάς αιμορραγία, μα εσύ τα βλέπεις όλα μου φτηνά.