Μου λες να ξεχάσω κι αυτή τη μορφή σου
μου γράφεις στο γράμμα "δεν είμαι δική σου".
Μου λες να κρατήσω,
το δάκρυ να πνίξω
μου γράφεις υπάρχουν
καρδιές ν’ αγαπήσω.
Μα πες μου πώς,
πώς ν’ αντέξω στο μεγάλο μου καημό;
Περνά ο καιρός
και συ αγάπη τώρα γίνεσαι μια ξένη.
Μου λες να ξεχάσω κι αυτή τη μορφή σου
μου γράφεις στο γράμμα "δεν είμαι δική σου".
Μου λες "πώς θα ζήσω
φτωχή, δίχως πλούτη;
Δε φτάνει η αγάπη
στη ζωή μας ετούτη".
Το τραγούδι κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1983 στον δίσκο AMOMORIA. Εκεί, οι δύο πρώτοι στίχοι της 3ης στροφής είναι αλλιώς:
Μου λες με το χρόνο θα το ξεπεράσω,
μα πώς την καρδιά μου στα δυο να μοιράσω;