Για θυμήσου κοντά στ’ ακρογιάλι πώς περάσαμε κάποια βραδιά και το κύμα που ερχόταν αγάλι γλυκοφίλαγε την αμμουδιά Εφυσούσε ανάλαφρη αύρα του γιαλού αεράκι δειλό που κι αυτό τα μαλλιά σου φιλούσε τα μαύρα σαν χάδι απαλό ντροπαλό Στην ακρογιαλιά είμαστ’ αγκαλιά και χωρίς μιλιά δίναμε φιλιά Απ’ το κύμα κι απ’ το αεράκι για να μη σας τα πολυλογώ ίσως ζήλεψα και σε λιγάκι σε φιλούσα μικρό μου κι εγώ Το φεγγάρι ψηλά είχε ανέβει για να παίξει στα νέφη κρυφτό κι επειδή το φεγγάρι κι εκείνο ζηλεύει φιλούσε τ’ αστέρια κι αυτό Στην ακρογιαλιά είμαστ’ αγκαλιά και χωρίς μιλιά δίναμε φιλιά