Ψάχνω κάτι για να βρω κόντρα στο ριζικό μου και γυρεύω απ’ όσα χάθηκαν και φύγανε το μερτικό μου χωρίς την κούνια για το μέλλον μου στρωμένη απ’ άλλους ή μια καρέκλα για να κάτσω με τρανούς και μεγάλους. Με έφερε ο δρόμος μου μέχρι εδώ και το τραβάω όπου με βγάλει αφού έχω μάθει να αγαπάω όσα έχεις φτύσει και προδώσει χρωστάω σαν χάρη σε κάθε παλληκάρι που φωτιά αγκαλιά έχει πάρει. Φοβιτσιάρη μπροστά σου να με δεις όταν θαρρείς πως θα προλάβεις να κρυφτείς στο πρώτο απάγκιο που θα βρεις κυνηγητό θα παίζεις με τη θύμισή σου δοκιμασία να ξεχνάς θαναι για την αντοχή σου. Θα μπει η ζωή σου στο ράφι με πλαστικό ενδιαφέρον η συντροφιά απτους πολλούς θα σου βρομάει συμφέρον θα υπάρξουν νύχτες που θαμαι εγώ η σκιά σου αφήνοντας σε μοναχό όταν θα τρέμει η μιλιά σου. Όσα όνειρα οι άλλοι σου `φτιαξαν θα γυρνάνε πεθαμένα η τελευταία σου στάση θαναι κι η πρώτη για μένα θα μοιάζουν όλα με σκοινί περασμένο στο λαιμό και θα `μαι εκεί κι εγώ την άκρη για να βρω. Θα βρω την άκρη σε εκείνα που φοβάσαι και θα αγαπήσω εκείνα που μισείς θα μιλάω για όσα δε θέλεις να θυμάσαι και θα `μαι εκεί όταν θα ψάχνεις να κρυφτείς. Θα βρω την άκρη και θα γίνω σκιά σου και θα σε βάλω σε έναν ατέλειωτο χορό κι όταν αρχίζει και τρέμει η μιλιά σου την άκρη σίγουρα θα βρω. Πολλοί είναι αυτοί που είναι αργά για να την ψάχνουν λίγοι είναι εκείνοι που νωρίς κάτι έχουν βρει πολλοί είναι αυτοί που είναι χαμένοι ενώ τα `χουν αφού ταυτίσαν προδοσία με φυγή. Καταραμένο όσα ξεχάσεις και το πιο μικρό πάντοτε οι μνήμες σε γυρεύουν σε ένα όνειρο κακό κι αν λίγο σιγοψιθυρίσουν μούσκεμα ξυπνάς θα νιώσεις φόβο ντάλα μεσημέρι μην τις ανταμώσεις. Δε θα σου βγει σε καλό αφού δεν παίρνεις χαμπάρι αν θα μιλήσουμε για μπέσα, όλα θα μείνουν στο μακάρι τα κόμπλεξ σου καλά κοίταξες να καμουφλάρεις με την πουστιά φρόντισες λόγια σου πολλά να σπονσοράρεις. Ευχαριστώ αφού την ψάχνω χάρη σε σένα όσα βιβλία κι αν ανοίξεις σαν κι αυτό που ζω κανένα το γράφω παρέα με τρελούς και με αλήτες που ότι λένε γίνονται ένα μην τους πει η ζωή αγύρτες. Low Bap οι Ακρίτες είναι εδώ για μια φορά ακόμη αφού χρωστάω στο μικρόφωνο συγγνώμη μου καίει το χέρι, το κρατάω και δεν μπορώ όμως την άκρη θα την βρω.