Aπόψε δεν επλάγιασα, πέρδικα, μωρέ πέρδικα, πέρδικα, η πέρδικα μου, και πάλι δε νυστάζω, γιατ’ εκουβέντιασα πολύ με μια γειτόνισσα μου, που `χε τ’ αχείλι κόκκινο, με το βερτζί βαμμένο κι έσκυψα και τη φίλησα κι έβαψε το δικό μου.