Τι και αν με πίκρανες πολύ μέσα μου η αγάπη ζωντανή είναι για σένα όπως τότε που σε είχα. Κατάρα αν είσαι ή προσευχή ή κάποιας θάλασσας ακτή ή κάποια μοίρα που με μάγεψε στα αλήθεια. Σε μυρίζω στον αέρα του χειμώνα, με χαϊδεύεις όταν γίνεσαι βροχή. Να γυρίσεις σαν θα `ρθούν τα χελιδόνια και της άνοιξης να πάρεις τη μορφή. Μα λεν συνέχεια οι παλιοί πως αν ραγίσει το γυαλί σβήνει η αγάπη και η θλίψη καίει τα στήθια. Κι αν βρει ο χρόνος γιατρικό και πεις ξανά το σ’ αγαπώ ψέμα αν είναι δε θα ξέρω ή αλήθεια.