Τα χαράματα που σβήνουνε τ’ αστέρια απ’ τα χέρια μου σε πήραν άλλα χέρια και η νύχτα που περάσαμε αγάπη μου μια γαρδένια μαδημένη στο κρεβάτι μου. Ποια λεωφόρο πήρες γλυκιά μου; Σε ποιο σοκάκι θα σε προσμένω; Πόσο μου λείπεις! Είναι η καρδιά μου ένα ρολόι σταματημένο. Τα χαράματα που σβήνει το φεγγάρι πώς τον ξέχασες τον όρκο που `χες πάρει! Μια ζωή για μια στιγμή πώς την δρασκέλισες, παραπάνω απ’ την αγάπη μου τι θέλησες; Ποια λεωφόρο πήρες γλυκιά μου; Σε ποιο σοκάκι θα σε προσμένω; Πόσο μου λείπεις! Είναι η καρδιά μου ένα ρολόι σταματημένο.