Άνοιξαν διάπλατα μαύροι ουρανοί, άσχημα νέα για τον ποιητή. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη, σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη. Τέρμα τα όνειρα που ‘χαν ζωή, νέκρωσε η άφθαρτη γόνιμη γη. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη, σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη. Άμα περνιόμαστε για ζωντανοί, είμαστε από καιρό τώρα νεκροί. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη, σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη. Σβήσαν τα οράματα γίναν καπνός, χθες αυτοκτόνησε και ο θεός. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη, σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη. Σκάψτε την τρύπα μου για να χωθώ, από του ήλιου το φως να κρυφτώ. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη, σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη. Τέρμα τα όνειρα που ‘χαν ζωή νέκρωσε η άφθαρτη γόνιμη γη. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη, σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει. Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.