Η Μαρία, η Μαρία, η Μαρία των βράχων δώδεκα χρόνους στο γιαλό Μην της μιλάτε και μη σφυράτε καράβια, σάς παρακαλώ, ω, ω, ω, ω Αμαρτία της να ’χει μια αγάπη, να ’χει ένα Γιώργο, ένα Μηνά Μην της μιλάτε, γιατί θυμάται τα μάτια του τα γαλανά, ω, ω, ω, ω Η Μαρία, η Μαρία, η Μαρία των θρήνων με τα παντζούρια της κλειστά Παιδιά που πάτε, μην τραγουδάτε στο παραθύρι της μπροστά, ω, ω, ω, ω