Άγγελοι με τύμπανα βαριά πώς λυπάται μέσα μου η καρδιά Φύλα με, στοιχειό της ερημιάς τέτοιες νύχτες σφάζουν μονομιάς Σαν ποτήρι ράγισε η ζωή πες μου πώς να μεθύσω μ’ άλλη αναπνοή Σαν ποτήρι ράγισε ο καιρός πες μου πώς να κρατήσω μέσα μου το φως Νύχτωνε κι ανάψαμε φωτιές βγες φεγγάρι, μέτρα ξενιτιές