Σιγά-σιγά γιατί χτυπάς, μέσα γιατί δεν έρχεσαι; Αφού σαν πρώτα μ’ αγαπάς, έμπα για να, έμπα για να μη βρέχεσαι. Αν έλειψες τόσον καιρό, και μ’ άλλονε τραβήχτηκες, το σφάλμα σου το συγχωρώ, φτάνει που ε-, φτάνει που εξηγήθηκες. Έμπα στο σπίτι, μη χτυπάς, μες τη φωλιά μας έρχεσαι. Το παρελθόν θα ξεχαστεί, τι κάθεσαι, τι κάθεσαι και βρέχεσαι;