Σαν θαλασσάκι να κυματίσεις και σαν αέρας να σηκωθείς, να με ζαλίσεις, να με σκορπίσεις και τη ζωή μου μη λυπηθείς. Να γίνεις φλόγα να με δροσίσεις και μεσημέρι να τυφλωθώ, σημαδεμένος απ’ την αγάπη στα δυο σου μάτια να γκρεμιστώ. Σαν άδειο σπίτι να με ανοίξεις και τη σιωπή μου μη φοβηθείς, το όνομά σου να ψιθυρίσεις και στη δροσιά μου να κοιμηθείς. Σαν ένα δέντρο να φτερουγίσω σαν καταρράκτης να ξοδευτώ, σημαδεμένος απ’ την αγάπη στα δυο σου μάτια να γκρεμιστώ.