Αν δεν υπήρχαν όλα αυτά που τα χέρια μας δένουν και τις γραμμές μας δεν αφήνουν να σμίξουν ίσως ποτέ τα λόγια αυτά να μην έγραφα γιατί φαντάζομαι θα `σουνα εδώ Αν η ζωή που ζεις μακριά μου είναι αγάπη μου αυτή η ζωή που λες εσύ κανονική σου κάθε φορά που ξεψυχάς στην αγκαλιά μου ποια είναι η ζωή που ταξιδεύει το κορμί σου; Πόσο ακόμα θα κυνηγάμε τις ζωές μας; Πόσο ακόμα μέσα από τους υπολογιστές μας; Ξέρω δεν πρέπει να μας δει κανείς τί θα απογίνει αν το πουν αν κάποιος μάθει μια μέρα μα πως μπορώ να τα σκεφτώ όλα αυτά όταν η ζέστη αυτή μες στο δωμάτιο γυρνάει Αν η ζωή που ζεις μακριά μου είναι αγάπη μου αυτή η ζωή που λες εσύ κανονική σου τότε γυμνή όταν ξεψυχάω στην αγκαλιά σου ποια είναι η ζωή που ταξιδεύει το κορμί σου; Πόσο ακόμα θα κυνηγάμε τις ζωές μας; Πόσο ακόμα μέσα από τους υπολογιστές μας;