Στην αγκαλιά της θάλασσας ο ήλιος έχει γείρει και μια κοπέλα που πονά στέκει στο παραθύρι. Κι όλο τη θάλασσα κοιτά γιατί η σκέψη της πετά σ’ έναν καραβοκύρη. Καράβια ταξιδιάρικα που πάτε για τα ξένα ή φέρτε την αγάπη μου ή πάρτε με κι εμένα. Το φεγγαράκι ολόγιομο τη βόλτα του αρχίζει, σαν φάρος μες στη θάλασσα τους ναυτικούς φωτίζει. Μα λαχταράει τη στεριά του ταξιδιάρη η καρδιά που όλο αρμενίζει. Καράβια ταξιδιάρικα που πάτε για τα ξένα ή φέρτε την αγάπη μου ή πάρτε με κι εμένα.