Με θάμπωσε η ομορφιά σου που άλλη δε συνάντησα, ενέχυρο κατάντησα, στην πλάνα αγκαλιά σου. Μαστόρικα μ’ έχεις τυλίξει σατράπικα με κυβερνάς, ποτέ δε λες πως μ’ αγαπάς κι ο πόνος μ’ έχει πνίξει. Θα `ρθει καιρός να σε πληρώσω, ενέχυρο δε θα `μαι πια κι απ’ τη μοβόρα σου καρδιά για πάντα θα γλιτώσω.