Κεραυνός στη νύχτα,
το κορμί ριγά,
το μυαλό αναστατώνει
κι ο ιδρώτας που κυλά.
Σιγανά, τα λόγια
γίνονται κραυγές,
με μισόκλειστα τα μάτια,
ένα σώμα, δυο καρδιές.
Το πάθος που μας ενώνει,
το πάθος που μας πονά,
θα `ναι ο έρωτας για πάντα,
θα `ναι εκείνος που νικά.
Εν τέλει, κι ένα σωστό λάθος δεν κάναμε. Παρά όλα τα λάθως λάθη. Ίσως σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις, όπου δε βρίσκεις τα λόγια, χρειάζονται αυτά τα σωστά λάθη.