Στίχοι

Του έρωτα

(Της αγάπης μαχαιριά)

1994

Μουσική: Κατσιμίχας Πάνος, Κατσιμίχας Χάρης

Άει σκοτεινό φως του έρωτα τρεμάμενο αίμα του έρωτα μες τη γητειά σου ελησμόνησα τους φονιάδες καιρούς γέννησα ρόδινα μωρά σε μέλλον με αστέρια άει σκοτεινό φως του έρωτα Άει της αγάπης μαχαιριά στης νιότης το κρουστό κορμί πληγή που ανάβλυζε ευωδιές φιλιών και μουσική ντύνοντας το γυμνό έρημο κόσμο άει της αγάπης μαχαιριά Άει της αγάπης μαχαιριά άει της αγάπης μαχαιριά άει της αγάπης μαχαιριά άει της αγάπης μαχαιριά

Εκτελέσεις

Αγαπημένο ❤ Αφιέρωσε αυτό το τραγούδι (σύνδεση)Ιστορικό

⚠ Αναφορά λάθους (σύνδεση)

Μεταφράσεις (3)

Αφιερώσεις

xristina από Athina για faih στο peiraias
Το ξερω ότι θα ήθελες αυτή την αφιέρωση από το χρήστο αλλά δεν πειράζει!!!!!!!!!!! Εγώ σε αγαπάω πολύ πολύ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ::laugh.:: ::
26 Φεβρουαρίου 2006
costantin από kolasi για katrin στο paradeiso
::love.:: ::love.::
16 Ιανουαρίου 2006
κωστας για ang...
::smile.:: ::smile.::
19 Νοεμβρίου 2005

Σχόλια (20)

Συνδέσου για να σχολιάσεις. Σύνδεση

μουσόφιλος11/9/2019
Η ποιήτρια Λένα Παππά σε συνέντευξή της στον Σπύρο Αραβανή την 19.10.2017, είπε: «Τον Οκτώβριο του 1994 έλαβα ένα γράμμα από τους αδελφούς Κατσιμίχα με το οποίο με πληροφορούσαν πως είχε βρει τυχαία ο Χάρης στη βιβλιοθήκη ενός φίλου τους το βιβλίο μου «Αρτεσιανά» και ο Χάρης έβαλε μουσική σε τέσσερα από τα ποιήματά μου, και μου ζητούσαν αφού τα ακούσω, να τους επιτρέψω να τα γυρίσουν σε δίσκο, εάν συμφωνώ. Σημειωτέον ότι επειδή μου άρεσαν πάντα τα τραγούδια τους κι ήμουν θαυμάστριά τους, είχα ονειρευτεί πολύ καιρό πριν, να μπορούσα να τους δώσω στίχους μου να μελοποιήσουν, και τους είχα στείλει το τελευταίο βιβλίο μου, ΤΑ ΑΡΤΕΣΙΑΝΑ με την κόρη μου, επίσης φανατική θαυμάστριά τους, στην τελευταία παράσταση που είχαν δώσει στο ΜΕΤΡΟ το 1991. Εκείνη το παρέδωσε σε έναν συνεργάτη τους –ο οποίος μάλλον το ξέχασε και δεν τους το έδωσε. Το συγκεκριμένο δηλαδή βιβλίο δεν έφτασε ποτέ στα χέρια τους. Ο Χάρης όμως κατά μία καταπληκτική σύμπτωση, αντίτυπο του ίδιου βιβλίου που τους πήγε η κόρη μου και που ποτέ δεν έφτασε στα χέρια τους, βρήκε τυχαία στη βιβλιοθήκη ενός φίλου του εκείνες ακριβώς τις μέρες, το δανείστηκε, το διάβασε, του άρεσε και περίπου δύο χρόνια μετά, όπως μου είπε, έγραψε τη μουσική και την άφησε σ’ ένα συρτάρι για πολύ καιρό. Έπειτα, κάποια στιγμή, όταν την ξανάκουσε, διασκεύασε κατάλληλα τα κείμενα και τα έκανε τραγούδια, τα οποία και ηχογράφησε και μου τα έστειλε μαζί μ’ ένα ωραιότατο γράμμα με λόγια της καρδιάς, εξιστορώντας μου τα γεγονότα και την περίεργη σύμπτωση με το βιβλίο που τη χαρακτήρισε «λίγο μεταφυσική». Φυσικά ενθουσιάστηκα, κολακεύτηκα, χάρηκα πάρα πολύ κι έδωσα αμέσως τη συγκατάθεσή μου γιατί τους αισθάνθηκα «συγγενικούς μου», πολύ κοντά στην ψυχή μου. Ένιωσα πως «δεν έγραψα στο νερό» και πως η φωνή μου βρήκε ευήκοον ούς. Τι άλλο θέλει ένας ποιητής για το έργο του; Βέβαια δεν αυτή η πρώτη φορά που μελοποιήθηκαν ποιήματά μου. Στην αρχή της ποιητικής μου πορείας, ο Μίμης Πλέσσας μελοποίησε ορισμένα μου ποιήματα τα οποία κυκλοφόρησαν σε δίσκο με τραγουδιστή το Νίκο Νομικό και τη Βασιλική Λαβίνα. Αλλά η δουλειά των αδελφών Κατσιμίχα ήταν ένας μικρός θρίαμβος. Σημειωτέον ότι το τραγούδι “Της αγάπης μαχαιριά' τραγουδήθηκε επίσης από τον Νταλάρα και τον Μάριο Φραγκούλη και μπήκε και τίτλος και σε σήριαλ της τηλεόρασης. Μέσα από τα τραγούδια των αδελφών Κατσιμίχα γνώρισε το έργο μου περισσότερος κόσμος. Έχω λάβει γράμματα και τηλεφωνήματα από ανθρώπους οι οποίοι μου λένε ότι αγάπησαν την ποίησή μου μέσα από από τις μελοποιήσεις τους. Εγώ δεν φανταζόμουνα ποτέ ότι τα ποιήματά μου θα είχαν τέτοια απήχηση. Από κοντά τούς συνάντησα μόνο μια φορά, στα καμαρίνια, μετά από μια συναυλία τους, Μου απέπνεαν μια ευγένεια και μια ποιότητα. Δεν θα μπορούσαν να έχουν άλλο πρόσωπο. Θυμάμαι ότι είχα πολύ άγχος και άλλα ήθελα να τους πω και άλλα τους είπα. Όταν πρωτοάκουσα το τραγούδι «Του έρωτα» που έχει παραδοσιακούς ήχους, δεν μου άρεσε. Και αυτό γιατί είχα μια «απέχθεια» προς τα ηπειρωτικά τραγούδια καθώς ο πατέρας μου ήταν Ηπειρώτης και όταν ήμουν μικρή κάναμε συχνά γλέντια ακούγοντάς τα. Όμως μετά τη δεύτερη και την τρίτη ακρόαση ενθουσιάστηκα, με συνεπήρε η μελοποίηση. Μάλιστα υποθέτω ότι όπως και εγώ έγραψα το ποίημα αυθόρμητα, με τον ίδιο τρόπο και οι Κατσιμίχα έγραψαν τη μελωδία. Αλλιώς δεν εξηγείται η αμεσότητα και η μαγεία της. Ακούγοντας, επίσης, το «Δωμάτιο» και τα «Παλιά καλοκαίρια» σκέφτομαι πόσο η μελωδία τα ομορφαίνει. Μάλιστα αναρωτιέμαι: «εγώ έγραψα αυτά τα ποιήματα»; Έχουν ταιριάξει απολύτως τα πνεύματά μας. Χαίρομαι όταν μιλάνε για αυτούς και είμαι σίγουρη ότι δεν θα ξεχαστούν ποτέ όπως άλλοι καλλιτέχνες που είχαν πρόσκαιρη επιτυχία. Και αυτό γιατί οι αληθινοί δημιουργοί, όπως αυτοί, είναι σαν τους μεταξοσκώληκες. Βγάζουν το σάλιο τους και αυτό γίνεται μετάξι....». Πηγή: <a href="http://www.musicpaper.gr" target="_blank">www.musicpaper.gr</a>