Εγώ, ο άνθρωπός σου, δεν είμαι πια... Ένας κρυφός καημός σου, μόνους μας κρατά... Σε πήρε η νύχτα, το σκοτάδι, τι το θες το χάδι; Κι όπως στο χέρι, το χέρι μου κρατάει... Είναι μαχαίρι το χάδι και πονάει... Είναι μαχαίρι το χάδι και πονάει... Όπως στο χέρι, το χέρι μου κρατάει... Εγώ, ο άγγελός σου, δε θα ’μαι πια... Ο δρόμος ο δικός σου άλλον δε χωρά... Σε πήρε η νύχτα, το σκοτάδι, τι το θες το χάδι; Κι όπως στο χέρι, το χέρι μου κρατάει, είναι μαχαίρι το χάδι και πονάει... Είναι μαχαίρι το χάδι και πονάει, όπως στο χέρι, το χέρι μου κρατάει...