Έτσι, χωρίς εισαγωγή, αρχίζω με τη μία. Έχει ήδη ανέβει στα ύψη η θερμοκρασία. Κόβω την ανάσα, προκαλώ κάψα στα συγκροτηματάκια που πουλάνε κλάψα. Σε φέρνω σε επαφή με την πραγματικότητα. Έχω αποκτήσει αυτήν την ιδιότητα, κι όλα τα πρότυπα που προσπαθούσες να μου επιβάλεις ύπουλα, φτύνω κατάμουτρα, χτυπάω σε όλα τα επίπεδα. Δεν βγάζω την ενέργειά μου μες τα γήπεδα. Κινούμαι πάντα αντίθετα σε σχέση με τις μάζες. Έχω βγάλει από τα μάτια μου τις γάζες εδώ και χρόνια. Αρνούμαι να κινούμαι με τα πιόνια. Δεν περιμένω να καλύψω τις ανάγκες μου συλλέγοντας κουπόνια. Την ψάχνω με νέες μεθόδους με νέους τρόπους. Μου λες ότι δε μοιάζω μ’ όλους τους άλλους τους ανθρώπους, δυστυχώς, επειδή δεν είμαι λογικός. Μα εγώ πιστεύω ότι απλώς δεν μπαίνεις μες στη λογική μου, στην ψυχοσύνθεσή μου. Τρελαίνεσαι με τον τρόπο ζωής μου. Με βλέπεις και κάνεις λες και είδες εξωγήινο. Το στιλ μου, για τα μούτρα σου είναι άκρως ανθυγιεινό. Δεν είμαι ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει. Έχω ένα πρόβλημα για κάθε σου λύση. Τ’ ό νομά μου γραμμένο σε μαύρες λίστες. Επικηρυγμένος από τις αρχές κι από φασίστες. Διαγράφω τις παλιές σάπιες ιδέες, φέρνω νέες, αηδιασμένος απ’ όλες τις νεολαίες κομμάτων. Δε θέλω να ανήκω σε μια γενιά πτωμάτων, γι’ αυτό αντιδρώ κάθε λεπτό με όποιο τρόπο μπορώ και προσπαθώ, όσο γίνεται, να δουλεύω για την πάρτη μου. Κανένα μαλάκα δε θέλω να έχω πάνω από το κεφάλι μου. Όχι, δεν έχω σκοπό τον κόσμο να αλλάξω, αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα κάτσω και θ’ αράξω με τα χέρια σταυρωμένα Καταστρέφω, ένα ένα, όλα τα σχέδια τα προκατασκευασμένα, που γίνανε για το καλό μου, χωρίς όμως να ρωτηθώ από κανένα. Κι αν ακόμα δεν έχεις μάθει αρκετά για μένα, είμαι 50/50 Ραπ και Γκράφιτι, M.C και Bomber μέσα στην ομίχλη, βρίσκοντας την άκρη δίχως την βοήθεια κανενός. Είν’ ένας εναντίων όλων κι όλοι εναντίον ενός. Μα τόσα χρόνια δεν καταφέρανε ν’ αλλάξουν τα μυαλά μου. Δεξιοί κι αριστεροί τώρα χαθείτε από μπροστά μου. Είν’ η στιγμή να συνεχιστεί η καταστροφή, στην 3η στροφή. Κοιτάς τον ουρανό μα βγαίνω από τη γη με οργή, διατηρώντας τη γνωστή, αντικανονική πορεία. Ρίχνω ακόμα μια Hardcore μελωδία, στο πρόσωπό σου. Παγώνω το σαδιστικό χαμόγελό σου. Τώρα πια τα όνειρά σου για το μέλλον δε συμμερίζομαι, επειδή πάντα κάποια βρωμα μέσα τους μυρίζομαι. Ελίσσομαι και μεταλλάσσομαι, γι’ αυτό και ακόμα ακούγομαι. Τον εαυτό μου σέβομαι. Με το στρατό δεν ψήνομαι. Έξω από Clubs με Face Control ποτέ δε στήνομαι, και πάντα ευθύνομαι για την αγανάκτηση των πολιτών. Είμαι της Σχολής Κακών Τεχνών, και πάω γυρεύοντας. Συνεχίζω να δημιουργώ καταστρέφοντας. Και στο `97 ρίχνω λάδι στη φωτιά, κι όλα αυτά που λέω πάρ’ τα προσωπικά. Γιατί δεν είμαι ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει. Έχω ένα πρόβλημα για κάθε σου λύση.