Είχες του Μάη τη δροσιά, του Ιούλη τη λιακάδα και δύο μάτια θαλασσιά που άλλη φορά δεν τα 'δα. Είχες και τι δεν είχες, μα εγώ πώς να το δω; Τώρα τις άδειες νύχτες για σένα τραγουδώ. Είχες του κόσμου τη χαρά, μικρού παιδιού το βλέμμα, κι ήσουν γλυκιά σαν Παναγιά θαρρείς και ήσουν ψέμα.