Απόδοση στίχων: Δημήτρης Καρράς Το ταξίδι είχε αρχίσει, είδα γύρω μου ζωή ζώα, φυτά πέτρες με στυλ, δαχτυλίδια μες στη γη. Συνάντησα πρώτα γαλάζια πουλιά, ζωγραφίζουν στην άμμο φτερά η ζέστη μεγάλη και το χώμα ξηρό, ο αέρας θαμπώνει το φως. Ταξίδεψα μόνος μου με άλογο ξένο, δεν μ’ αγγίζει η βροχή Είναι ωραίο να χάνεις το όνομά σου στην άμμο, να μη σε πονάει κανείς. Δυο μέρες μετά ο ήλιος καυτός, βγάζει το σώμα μου φωτιά τρεις μέρες μετά στη λάβα της γης, κοιτάζω ένα ποτάμι νεκρό. Ο ουρανός με κοιτά, στα μάτια καπνός, ο αέρας θαμπώνει το φως. Η θάλασσα ήρθε το όνομά μου να πει, έδωσε σε όλα πνοή. Ζώα, φυτά, πέτρες με στυλ, δαχτυλίδια μες στη γη η θάλασσα κρύβει μια αιώνια ζωή που κανείς δεν μπορεί να την δει. Κάτω απ’ τις πόλεις ο αέρας ζεστός και πια δε θαμπώνει το φως.