Τα χρόνια που μου έπιαναν τον κώλο Τα είδα από μπροστά μου να περνούν Εσύ να δένεις το σκυλί του κόσμου Και ο μαύρος θίασος τη ζωή σου να ζητά Φυγάς θεόθεν και αλήτης Είμαι εδώ και ο χορός καλά κρατεί Οι άλλοι χτυπάν τα χέρια τους στην κάσα Καμιά φωνή από μέσα μου δεν ηχεί Κι είναι εδώ αγαπημένε όλοι Πουτάνες, λόγιοι, ιστορικοί Οι ντόκτωρ Μάρκετινγκ μ’ ένα κοράκι Τον τροβαδούρο της κακιάς στιγμής Κι ενώ εκείνοι μπαίνουνε στο χώμα Και θάβουν ο ένας τον άλλον στα ρηχά Εσύ γελάς, τα νέα μου δείχνεις χρόνια Τον κώλο μου που θέλουνε ξανά