Νιώθω το κλίμα να μη με σηκώνει Ο χώρος να με πλακώνει Στα πρώτα μας δυο λεπτά. Νιώθω πως έχει περάσει η ώρα καιρός για να φεύγω τώρα Προτού να ‘ναι πια αργά Μα σαν σηκώθηκα να φύγω Πίσω κοίταξα για λίγο Δάκρυσα που τότε είδα ότι πήγανε χαμένα, χαμένα, τα δάκρυα που ξόδεψα Αγάπη μου για σένα Ξέρω η αγάπη μου πως κουράζει Αφού πλέον δε σε νοιάζει Για μας το παραμικρό ξέρω πως όσο κι αν με πληγώνει Ο χρόνος μου πια τελειώνει Και δε θα σε ξαναδώ Μα σαν σηκώθηκα να φύγω...