Έρημος δρόμος χωρίς φεγγάρι χλωμό θλιμμένο το παλληκάρι γιατί βαδίζει και ψιθυρίζει γιατί αργοκλαίει γιατί γιατί Κλείσαν οι πόρτες της καρδιάς σβήσαν γι’ αυτό ν τα άστρα γι αυτό ξενύχτης περπατά στου στεναγμού τα κάστρα είναι σαν φύλλο στο βοριά δεντρί χωρίς κλωνάρια ο έρωτας πολύ σκληρά χτυπάει τα παλληκάρια Ένας ξενύχτης μεσ’ στο σκοτάδι βαρύς και μόνος αυτό το βράδυ τι τον πικραίνει τι περιμένει γιατί στενάζει γιατί γιατί