Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου, θεριό ανήμερο εσύ, βγες να σε χαιρετήσουν. # Κρατάς δεξιά μιαν ήπειρο, αριστερά μιαν άλλη, τους παζεις τη βροντόλυρα, για να χορέψουν πάλι. # Όταν σε βλέπω στέκομαι, το μπόι χαμηλώνω, το βούισμα σου γεύομαι, κι απ’ τις φωνές σου λιώνω. # Κρατάς δεξιά μιαν ήπειρο, αριστερά μιαν άλλη, τους παζεις τη βροντόλυρα, για να χορέψουν πάλι. # Αντάρα πιάνει στα βουνά, τ’ αγρίμια δίνουν όξω, κι όταν αστράφτει και βροντά, βγαίνεις ουράνιο τόξο. # Κρατάς δεξιά μιαν ήπειρο, αριστερά μιαν άλλη, τους παζεις τη βροντόλυρα, για να χορέψουν πάλι. #