Με πίκρα στην καρδιά, γυρνώ κάθε βραδιά και με χτυπούν οι πόνοι, που λείπεις μακριά. Ας ήξερα πού ήσουνα, να `ρθώ να σ’ ανταμώσω, να πάψει, πλέον, να πονά η κουρασμένη μου καρδιά, τους πόνους να γλιτώσω. Μια μαύρη συννεφιά μου σφίγγει την καρδιά, που λείπεις μακριά μου, αγάπη μου γλυκιά. Ας ήξερα πού ήσουνα, να `ρθώ να σ’ ανταμώσω, να πάψει, πλέον, να πονά η κουρασμένη μου καρδιά, τους πόνους να γλιτώσω. Σαν έρημο πουλί μονάχο, στο κλαδί, που έχασε το ταίρι του και πια δεν καλαηδεί. Ας ήξερα πού ήσουνα, να `ρθώ να σ’ ανταμώσω, να πάψει, πλέον, να πονά η κουρασμένη μου καρδιά, τους πόνους να γλιτώσω.