Έχω μείνει μόνος στη ζωή, πικραμένο κι έρημο πουλί, τώρα πια δε σταματάει το κλάμα, το κλάμα, πόνος και καημός που `ναι ο χωρισμός. Συλλογιέμαι και ρωτώ πού να `σαι, πού να `σαι, να σε ξαναβρώ, να σε ξαναβρώ. Μ’ άφησες μέσ’ στον παλιοντουνιά, μέσ’ στον κάμπο, μόνη καλαμιά, τώρα πια δε σταματάει το κλάμα, το κλάμα, πόνος και καημός που `ναι ο χωρισμός. Συλλογιέμαι και ρωτώ πού να `σαι, πού να `σαι, να σε ξαναβρώ, να σε ξαναβρώ. Με χτυπούνε όλοι οι καιροί κι η καρδιά ν’ αντέξει δεν μπορεί, τώρα πια δε σταματάει το κλάμα, το κλάμα, πόνος και καημός που `ναι ο χωρισμός. Συλλογιέμαι και ρωτώ πού να `σαι, πού να `σαι, να σε ξαναβρώ, να σε ξαναβρώ.