Ξημέρωσε για `μένα και ανάσανα, στον κόκορα τα φόρτωσα τα βάσανα, έξω φτώχεια τώρα πια και στα φρύγανα φωτιά, οι πίκρες `δώ κι εμπρός δεν έχουν πέραση, η νιότη, βλέπεις, θέλει καλοπέραση. Έχω κέφι, έχω κέφι και χαρά, χαρά τρελή, μου `φεξε η τύχη, πιάνω την καλή, μου `φεξε η τύχη, πιάνω την καλή. Στο φούντο έχω ρίξει κάθε έννοια μου, δεν την χαλάω πια τη ζαχαρένια μου, έχω γίνει ένας λεφτάς, κάργα είναι, είν’ ο μπεζαχτάς, ρεζέρβες έχω κι αν με πιάσει λάστιχο, στου διαόλου, όλα, το κατάστιχο. Έχω κέφι, έχω κέφι και χαρά, χαρά τρελή, μου `φεξε η τύχη, πιάνω την καλή, μου `φεξε η τύχη, πιάνω την καλή.