Χτύπα, καμπάνα, θλιβερά, τον κόσμο να ξυπνήσεις, καρδιές που δεν επόνεσαν απόψε να ραΐσεις. Ο Χάρος την πόρτα μου χτυπά, χτύπα κι εσύ, καμπάνα, δε θα με κλάψει άλλος κανείς, μόν’ η γλυκιά μου η μάνα. Τις τελευταίες μου στιγμές όλοι μ’ απαρνηθήκαν, όσα καλά κι αν έκανα στον κόσμο, ξεχαστήκαν. Ο Χάρος την πόρτα μου χτυπά, χτύπα κι εσύ, καμπάνα, δε θα με κλάψει άλλος κανείς, μόν’ η γλυκιά μου η μάνα. Ως και αυτή π’ αγάπαγα και λάτρευα ως τώρα κι αυτή με εγκατέλειψε στην υστερνή μου ώρα. Ο Χάρος την πόρτα μου χτυπά, χτύπα κι εσύ, καμπάνα, δε θα με κλάψει άλλος κανείς, μόν’ η γλυκιά μου η μάνα.