Όλα κοιμούνται κι όλα σβήνουν,
ο Έσπερος παλεύει μόνος
κι όλα μ’ αφήνουν πως μ’ αφήνουν
και μόνο δεν μ’ αφήνει ο πόνος.
Τα ρόδα κόκκινα αναμμένα,
ξεφτίζουν στ’ ουρανού την άχνα,
σαν απ’ το αίμα μου βγαλμένα,
που πλημμυρίζει μου τα σπλάχνα.
Το ποίημα μελοποιήθηκε απ' τον Μίκη Θεοδωράκη το 1943.
Του Κερκυραίου βουλευτή, δημοτικιστὴ ποιητή και Εθνικού αγωνιστή που σκοτωθηκε στην μαχη του Δρίσκου για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων από τους Τούρκους τον Νοέμβριο του 1912.