Με χαράμισες, με τυράννησες με `κανες κουρέλι σ’ απαρνήθηκα κι ας διαλύθηκα μπόρεσα εν τέλει Τώρα σαν μωρό πέφτω μα μπορώ πια να προχωρήσω μέσα μου κενό τι να αισθανθώ να σε συγχωρήσω Με μια συγγνώμη, συγγνώμη μα δε γίνονται και θαύματα Με μια συγγνώμη, συγγνώμη μα δεν κλείνουν οι πληγές Πονάνε ακόμη τα σωθικά μου απ’ τα δικά σου τραύματα με μια συγγνώμη, συγγνώμη δε γιατρεύονται οι καρδιές Με χαράμισες, με τυράννησες με `κοψες στα δύο σ’ απαρνήθηκα κι ας διαλύθηκα είπα το αντίο τώρα σαν μωρό πέφτω μα μπορώ μόνη περπατάω Μέσα μου κενό τι να αισθανθώ που πληγές μετράω Με μια συγγνώμη, συγγνώμη μα δε γίνονται και θαύματα με μια συγγνώμη, συγγνώμη μα δεν κλείνουν οι πληγές πονάνε ακόμη τα σωθικά μου απ τα δικά σου τραύματα με μια συγγνώμη, συγγνώμη δε γιατρεύονται οι καρδιές