Ο κοσμάκης με ψωμί μόνο δε ζει αργοναύτης είμαι εγώ κι εσύ νησί με σημάδια ερωτικά σημαδεύω τα χαρτιά τ’ όνειρό μας οδηγώ γιατί είμαι εγώ Ο γιος του ανέμου, o γιος του ανέμου Θεατρίνοι με τρομπέτες και βιολιά σαλτιμπάγκοι σαν πολύχρωμα πουλιά ακροβάτες σοβαροί και παραδεισένια όροι με φωνάζουν αρχηγό γιατί είμαι εγώ Ο γιος του ανέμου... Σαν το κύμα στ’ ακρογιάλι σου θα `ρθω μες στο στήθος σου θ’ αράξω και θα πιω της αγάπης το κρασί που μ’ αρνήθηκες εσύ όπου να `σαι θα σε βρω γιατί είμαι εγώ Ο γιος του ανέμου...