Πάλι τα ίδια επανάληψη Δεν ξέρω ποια θα είναι η κατάληξη Πάλι μοναχός δεν ξέρω τι να πω Πώς να γεμίσω αυτό το ακαθόριστο κενό Μες στο χρόνο ταξιδεύω μα όλα στάσιμα Η ζωή μας προσπερνάει πίσω δε γυρνά Σπάνιο φαινόμενο κάποια καλή στιγμή Μη ρωτάς να σ’ απαντήσω, δεν ξέρω το γιατί Εσύ μακριά και όλοι οι φίλοι μου χαμένοι Σύντροφος μου η μοναξιά, τίποτα δε μένει Είναι ώρες που με πιάνω να παραμιλώ Περίεργα παιχνίδια μου παίζει το μυαλό