Όπως τυλίγονταν τα χέρια στο σώμα κι όπως έσπαγε σ’ αστέρια η βραδιά σου είχα αγγίξει δειλά την καρδιά σ’ αγαπάω Κι όπως έπεφταν τ’ αστέρια στο χώμα Κι όπως πέφταν στη γη τα κορμιά σου βρήκα μόνο μια λέξη να πω σ’ αγαπάω Ο άγγελός μου, ο άνθρωπός μου, ο θάνατός μου Εσύ Εσύ που έστρεφες αργά το μαχαίρι Εσύ που μου `παιρνες γλυκά τη ζωή Εσύ Κι όταν μου έστρεφες αργά το μαχαίρι κι όταν μου έπαιρνες γλυκά τη ζωή πάλι μια λέξη μοναχά σου `χα πει σ’ αγαπάω κι όπως παλεύαμε έτσι χέρι με χέρι κι όπως δεν είχα πια καρδιά να πιαστώ βρήκα και πάλι ένα τρόπο να πω σ’ αγαπάω Ο άγγελος μου... Εσύ που έστρεφες... Γύρω ο κόσμος περπατά σε ζευγάρια κι εγώ μονάχη σ’ ένα σπίτι κλειστό να χω ένα ψίθυρο στο στόμα ζεστό σ’ αγαπάω Ο άγγελός μου Εσύ Ο άγγελός μου... Εσύ που έστρεφες...