Βάφεις με τη βροχή τη μέρα που δίπλα ξυπνά στο αίμα σου αλλάζει ο καιρός και όσο αλλάζει πονάω Ποιος ξέρει αν μπορείς να ελπίζεις να βλέπεις να ξεχνάς και αν θέλεις να αρχίσεις ξανά μια αρχή που ένα τέλος γεννά Ο Αύγουστος σε μία φωτογραφία μακρινός, βαθύς γλυκός μοιάζεις να μην είσαι εσύ μοιάζω να να μην είμαι εγώ Πόσα μου ζητάς κι αν στο χρόνο θα τα βρεις ποτέ Πόσα σου ζητάω και πόσα σου χρωστάω Στο αίμα σου αλλάζει ο καιρός και όσο αλλάζει πονάω Ποιος ξέρει αν μπορείς να ελπίζεις...