Δυο ήλιοι δυο φεγγάρια επολεμούσανε να μας χωρίσουν θέλαν μα δεν μπορούσανε. Εσύ στο παραθύρι κι’ εγώ στα βάσανα ας ήσουνε κοντά μου κι’ ας μην ανάσα να. Ο ήλιος βασιλεύει στα παραθύρια σου κι’ εσύ διαβόλου κόρη βάφεις τα φρύδια σου. Εσύ’ σαι η αιτία που μέλλω να χαθώ και τον απάνω κόσμο να τον απαρνηθώ. Έβγα στο παραθύρι να δεις τι γίνεται το αίμα της καρδιάς μου για σένα χύνεται.