Απόψε, στη μοναξιά μου σε ζήτησα πάλι, αγάπη μου γλυκιά, στον ύπνο μου, άπλωσα χέρι, κατέβα, γλυκό μου αστέρι, να θυμηθούμε τα παλιά. Πότε θα `ρθεί τ’ αγέρι να μας πάει ως τ’ Αλγέρι, μακριά απ’ αυτά τα μέρη που η καρδιά μας ξέρει, μονάχα στάχτη και φωτιά, μωρό μου, πότε θα `ρθεί τ’ αγέρι να μας πάει ως τ’ Αλγέρι, μακριά απ’ αυτά τα μέρη που η καρδιά μας ξέρει, μονάχα στάχτη και φωτιά. Οι δυο μας σ’ ένα καΐκι τα ρούχα μας έχουμ’ απλώσει για πανιά κι ο έρωτας είναι τιμόνι, ποτέ δε θα μείνουμε μόνοι, ξαναγυρίζουν τα παλιά. Πότε θα `ρθεί τ’ αγέρι να μας πάει ως τ’ Αλγέρι, μακριά απ’ αυτά τα μέρη που η καρδιά μας ξέρει, μονάχα στάχτη και φωτιά, μωρό μου, πότε θα `ρθεί τ’ αγέρι να μας πάει ως τ’ Αλγέρι, μακριά απ’ αυτά τα μέρη που η καρδιά μας ξέρει, μονάχα στάχτη και φωτιά. Πότε θα `ρθεί τ’ αγέρι να μας πάει ως τ’ Αλγέρι, μακριά απ’ αυτά τα μέρη που η καρδιά μας ξέρει, μονάχα στάχτη και φωτιά.