Τ’ αστέρια λες, ήταν τα λόγια της θάλασσας. Ύστερα που μεγάλωσαν τα δέντρα έγιναν τραγούδια των πουλιών. Και τώρα που σε θέλω σαν τη νύχτα, γίνονται, λες, η βροχή που στα φιλιά μας θυμάται ουρανος.