Εσύ είσαι η φωνή μέσ’ στις φωνές, μιλάς και ομορφαίνουν οι στιγμές, τραγούδι που `ναι οι νότες του γλυκές, εσύ είσαι η φωνή μέσ’ στις φωνές. Εσύ είσαι η χαρά μέσ’ στις χαρές, τα χείλια σου μιλούνε για φωτιές, τα χέρια σου με κάνουν ό,τι θες, εσύ είσαι η χαρά μέσ’ στις χαρές. Μόνο εσύ, μόνο εσύ, τίποτ’ άλλο, και το τέλος κι αρχή είσαι εσύ, μόνο εσύ, μόνο εσύ, τίποτ’ άλλο, η ζωή μου, η ψυχή μου είσαι εσύ, μόνο εσύ. Εσύ είσαι η ζωή μέσ’ στις ζωές, στα μάτια σου, του κόσμου οι ομορφιές, το γέλιο σου σκορπά τις συννεφιές, εσύ είσαι η ζωή μέσ’ στις ζωές. Εσύ είσαι η φωνή μέσ’ στις φωνές, μιλάς και ομορφαίνουν οι στιγμές, τραγούδι που `ναι οι νότες του γλυκές, εσύ είσαι η φωνή μέσ’ στις φωνές. Μόνο εσύ, μόνο εσύ, τίποτ’ άλλο, και το τέλος κι αρχή είσαι εσύ, μόνο εσύ, μόνο εσύ, τίποτ’ άλλο, η ζωή μου, η ψυχή μου είσαι εσύ, μόνο εσύ, μόνο εσύ.