Πίνω κρασί της μοναξιάς και γεύομαι τις πίκρες λέω για τους μικρούς της γης και τις στερνές ελπίδες και λέω το τραγούδι μου, καλός να γίνει ο κόσμος… Γεια σου καρδιά μου ξέχειλη καρδιά μου ζουρλαμένη μέσα στου κόσμου τις καρδιές βαθειά `σαι ριζωμένη. Τον ήλιο έχω στην καρδιά και το Θεό στα χέρια κι είναι τα λόγια μου σπαθιά και κοφτερά μαχαίρια.