Όταν γερά η μάνα και άλλο κε πορεί Ατότε θέλ’ βοήθειαν, ατότε θέλ’ ζωήν Ατότε θέλ’ ζωήν Κι όταν θα έρτε η ώρα και άλλο κι θα ζει Αμαν κι ευτας το χρέος σοις θα καίεται η ψύ σ’ Η μάνα εν κρύο νερόν και σο ποτήρ’ κε μπαίν’ Η μάνα να μη ίνεται, η μάνα να μη εν Η μάνα να μη εν Η μάνα εν βράχος, η μάνα εν ρασίν Σον δύσκολον την ώρα σ’ , μανίτσα θα τσαείς Μανίτσα θα τσαείς Η μάνα εν το στήριγμαν, τη χαράς το κλαδί τ’ ατηνές η εγάπη κε βρίεται ση γην Η μάνα εν κρύο νερόν... Θα δεβαίνε τα χρόνεα, θα γέρουμε και μεις Ατά είναι με τη σειρά κι θα γλιτών’ κανείς κι θα γλιτών’ κανείς και ολ’ πρέπ’ να εξέρουμε σ’ αούτο την ζωήν χωρίς τη μάνας την ευχήν κανείς κε λέπ’ χαΐρ Η μάνα εν κρύο νερόν... Η μάνα εν κρύο νερόν...